تولد من

   یک سال دیگه ، به عمر بی مقدار من اضافه شد ... دم صبحی ،

   یه چند تا از دوستان اومدن دنبالم تا با هم به دیزین ، یه جایی توی

   جاده چالوس بریم ... با اینکه بنده های خدا خیلی اصرار کردن که

   بریم و خوش بگذره  اصلا" حال و حوصله شو نداشتم ... راستش ...

   هیچی ... ولش کن ...

   خلاصه وقتی اونا رفتن ، من موندم و دوباره تنهایی های تکراری من ...

   کمی واسه ی روح گذشتگان ، دعا خوندم و رفتم سراغ کتابخونه ...

   شروع کردم به خوندن کتاب جدیدی رو که خریدم . کتاب دایرة المعارف

   گیاهان دارویی... جدیدا" خیلی به علم طب سنتی علاقه مند شدم!!!

   خیلی از خوندن این جور کتابها حال میکنم ...

   شاید یه روز آدم بشم و جون خودم متخصص در امور دارویی سنتی

   در کشور بشم !!! خوب وقتی فوق لیسانس مهندسی برق ، توی جاده

   چالوس، رستوران میزنه !!! فوق لیسانس علوم تربیتی هم شاید

   داروساز و دکتر طب سنتی { یانگوم }بشه !!!

   بهرحال ، اگه کسی دوست داره کمکم کنه ، بیاد و کتاب و مقاله بهم

   معرفی کنه ... اینجوری خوشحال میشم ...

   هرچند امروز بی اختیار خیلی حالم گرفته بود ...

   با خودم گفتم :

   خدایا ... همه از تو می خواهند ، بدهی ...

   من از تو می خواهم ، بگیری ...

   خدایا ! این همه حس دلتنگی رو از من بگیر ...

به عشق مامانم

  خسته ام ، طرح نگاهت را برایم پست کن

                                        یک بغل ،حال و هوایت را برایم پست کن

  پر شدم من ، از غم دوری تو

                                        لطف کن ،لحن صدایت را برایم پست کن

سلاااااااااااام

     سلام

      سلامی از اعماق وجودم ... به همه ی اونایی که دوستشون

    دارم و دوستم دارن ... آدمای خوب و مهربون وساده ای که بدی

    هیچکس رو باور ندارند ... همون هایی که برای همه لبخند دارند.

    همونایی که بوی ناب " آدم " میدن و من باورشون دارم ...

     انشاا... سال خوبی رو شروع کرده باشین. سالی پر از برکت و

     شادی و سلامتی ...

     میگن : نعمت های آسمان همیشه برف و بارون و نور نیست .

     گاهی خداوند دوستانی رو بر ما نازل میکنه که از جنس آسمان،

     به زلالی باران ، به سفیدی برف و به روشنایی نورند ...

     اینم یه عیــــــــــــــــــــدی برای همه ی دوستان خوبم :

                   گرچه از فاصله ی ماه ز من دورتری

                   ولی انگار همین جا و همین دور و بری

                   ماه می تابد و انگار تویی می خندی

                   باد می آید و انگار تویی می گذری

مفهوم عشق

      تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب

     و اینسان خواب ها را با تو زیبا می کنم هر شب

     تماشایی است پیچ و تاب آتش ها ...

     خوشا بر من که پیچ و تاب آتش را تماشا می کنم هر شب

     مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی ای دوست

     چه گونه با جنون خود مدارا می کنم هر شب

     چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو

      که این یخ کرده را از بی کسی "ها" می کنم هر شب

     تمام سایه ها را می کشم بر روزن مهتاب

     حضورم را ز چشم شهر حاشا می کنم هر شب

     دلم فریاد می خواهد ولی در انزوای خویش

     چه بی آزار با دیدار نجوا می کنم هر شب

     کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی؟

     که من این واژه را تا صبح معنا می کنم هر شب

                                 شاعر : خانوم ندا جاهد

رویای من

   توی رویا، خیال کردم که توی ساحل با خدا قدم می زنم!

   تصویری از زندگی خودم رو می دیدم. پشت سرم همه جا

   دو رد پا بود. یکی از آن من و دیگری جای پای خدا بود ...

   وقتی در آخرین تصویر زندگی ام به روی شن ها نگاه کردم

   دیدم گاهی فقط یک رد پا می بینم!!!  دریافتم که این ها در

   سخت ترین مواقع زندگی ام بود. از خدا پرسیدم :

   خدایا فرمودی که اگر به تو ایمان بیاورم هرگز تنهایم نخواهی

   گذاشت. چرا در سخت ترین مواقع زندگی رد پایی از تو

   نمی بینم ! چرا در آن اوقات رهایم کردی؟

   فرمود: عزیزم ، تو را دوست دارم و هرگز تنهایت نگذاشته

   و نخواهم گذاشت... اگر در سخت ترین اوقات فقط یک رد پا

   می بینی، آن رد پای من است که تو را به دوش کشیده ام !

دومین سالگرد عروج ملکوتی مهراوه عزیزم

   سوم آذر ، دومین سالگرد عروج ملکوتی مهراوه ی من ...عشق من ...

   گل من ، گل خوشبویی که تا آخرین لحظه ی عمرم ، بوی معطرش ... 

   در قلب و روحم ، جاودانه خواهد ماند ... 

   این شعر رو تقدیم می کنم به روح پاکش ...

   بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

   مثل یک بیت ته قافیه ها خواهم مرد

   تو که رفتی همه ی ثانیه ها سایه شدند

   سایه در سایه ی آن ثانیه ها خواهم مرد

   شعله ها بی تو ز بی رنگی دریا گفتند

   موج در موج در این خاطره ها خواهم مرد

   گم شدم در قدم دوری چشمان بهار

   بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

خوشحاااااااالم

   امروز خیلی خوشحاااااااالم

   چون تولد مامانمه ... مامان جون مهربونم ...

   الهههههههههیییییییییییی قربونت برم

   که هیچ کسییییییییییی مثل تو نیست

   اسم منه مریمت رو

   گوشه ی قلبت بنویس .........

حرف دلم

   به اوج دل نشاندمت ، به خاستگاه زندگی

   زمانه گر خزان شود ، تویی بهار زندگی

   به پاکی دلت قسم ، که دل ز تو نمی کنم

   که تکیه گاه من تویی ، در این حصار زندگی

   چو مبتلا شدم به غم ، خوشم به یک نگاه تو

   نگاه تو چراغ من ، به شام تار زندگی ...

به یادت ...

   اگر دریای دل آبی ست ... تویی فانوس زیبایش

   اگر آیینه یک دنیاست ... تویی معنای دنیایش

   تو یعنی چتری از احساس ... برای قلب بارانی

   تو یعنی پیک آزادی ... برای روح زندانی

   تو یعنی روح باران را ... متین و ساده بوسیدن

   و یا در پاسخ یک لطف ... به روی غنچه خندیدن

   تو یعنی مثل نیلوفر ... همیشه مهربان بودن

   تو یعنی باغی از مریم ... تو یعنی کهکشان بودن

   اگرچه دوری از اینجا ... تو یعنی اوج زیبایی

   کنارم هستی و هر شب ... به خوابم باز می آیی

   چه زیبا می شود روزی ... به پایان آید این یلدا

   دل تو آسمان گردد ... و روح سبز من شیدا

   اگر یک آسمان دل را ... به قصد عشق بردارم

   میان عشق و زیبایی ... تو را من دوست میدارم

عید همگی مبارک

          عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت

    صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

عشق یعنی درک خدا

     میشه خدا رو حس کرد تو لحظه های ساده

     تو اضطراب عشق و ، گناه بی اراده

     بی عشق ، عمر آدم ، بی اعتقاد می ره

     هفتاد سال عبادت ، یک شب به باد می ره

     وقتی که عشق آخر ، تصمیمشو بگیره

     کاری نداره زوده ، یا حتی خیلی دیره

     ترسیده بودم از عشق ، عاشق تر از همیشه

     هر چی محال می شد ، با عشق داره میشه

     انگار داره میشه !!!

     عاشق نباشه آدم ، حتی خدا غریبه اس

     از لحظه های حوا ، هوا می مونه و بس

     نترس اگه دل تو از خواب کهنه پا شه

     شاید خدا قصه تو از نو نوشته باشه ، از نو نوشته باشه ...

                   توی سحر های ماه رمضون ، دعا واسه ی منم یادتون نره .

میلاد موعود عالمیان مبارک

   

     تقصیر من است که تو ، کم می آیی

                     وقتی که شوم اسیر غم ، می آیی

    این جمعه و جمعه های دیگر حرف است

                     آدم بشوم ، تو شنبه هم می آیی!!!

                          بر چهره ی دلربای مهدی (عج) صلوات

عید مبعث(سالگرد عقد بستگی من)

          

        این زندگی با تو، زیباترم میشه ...

                                        تو عاشقم بودی، من باورم میشه...

       با تو دلم غرق، یک بچگی میشه ...

                                       من آخر رویام ، این زندگی میشه ...

       من با تو فهمیدم، زیبایی ام خوبه ...

                                          یک مرد مغرور ، رویایی ام خوبه ...

       من با تو فهمیدم، دلبستگی بد نیست ...

                                گاهی به یه آغوش، وابستگی بد نیست...

هر جور فکر کنی ، همون میشه !

 نمیدونم تا حالا توی زندگی، احساس یاس و نومیدی داشتین یا نه ؟ مثلا"

 هیچوقت فکر کردین که همه ی درهای دنیا به روتون بسته شده و شما

 بدبخت ترین آدم روی زمین هستین؟! من که فکر میکنم این جور احساس،

 یعنی احساس درموندگی و نومیدی رو همه ی ما یه جورایی تجربه کرده

 باشیم و بدبختانه تر اینکه کسی پیدا نشده که حرفای ما رو بفهمه و ما رو

 درک کرده باشه...

 من میگم: این"بحرانها"بسادگی آدم رو رها نمیکنن مگه اینکه آدم خودش

 "ایمان ویقین" به یک زندگی شاد و پر از موفقیت رو توی خودش پرورش

 بده ... در واقع، این یقین و پذیرش صادقانه واقعیت هاست که می تونه

 حدفاصل بین " نداری و دارایی"، " خوشبختی و بدبختی "، " پیروزی و

 شکست" رو تعیین کنه...

 شاید توی همین بحرانها بود که فهمیدم: " آدم هر جوری در مورد خودش

 فکر کنه ، همون میشه". یعنی اگه مرتب به خودمون بگیم: " نمی تونم "،

 " نمی دونم"، " نمیشه" ... واقعا" موفق نمیشیم !!!

 ولی اگه به این باور برسیم که "ما یک پروردگاری داریم که هر لحظه واسه

 ی کمک به ما آماده است، او حامی و حمایتگر ماست، او منبع بی حد و

 حصر ثروتهاست، اوست که همه ی احتیاجات ما رو برطرف می کنه و توی

 هر وضعیتی به کمکمون میاد "...  درهای شادی و موفقیت به رومون باز

 میشه...

 پس بیاییم به " داشتن ها" فکر کنیم نه به " نداشتن ها" ... بیاییم با افکار

 منفی خداحافظی کنیم و ایمان و یقین به پروردگار توانا رو توی خودمون

 تقویت کنیم تا زندگی رو شادتر بگذرونیم ... یا علی مدد ...

دوستت دارم مهربونم

          تقدیم به پدر مهربونم ... به مناسبت روز پدر      

          پیش بیا ! پیش بیا ! پیشتر !

          تا که بگویم غم دل بیشتر

          دوست ترت دارم از هر چه دوست

          ای تو به من از خود من خویشتر

          دوست تر از آنکه بگویم چقدر

          بیشتر از  بیشتر از  بیشتر

          داغ تو را از همه داراترم

          درد تو را از همه درویشتر

          هیچ نریزد بجز از نام تو

          بر رگ من گر بزنی نیشتر

          فوت و فن عشق به شعرم ببخش

          تا نشود قافیه اندیشتر

                                         شاعر : قیصر امین پور

آی مادرای مهربون... روزتون مبارک

          

               تو ای مادر که یک عمره دلت با غصه دمسازه

               صبوری های تو مادر ، منو به گریه میندازه

               منم اون طفل خواب آلود ، که محتاج یه آغوشم

               از اون لالاییات مادر ، بخون بازم توی گوشم

               برای سرنوشت من ، تو دلواپس ترین بودی

               برای اشکهای من ، همیشه آستین بودی

               تو ای همیشه غمخوارم ، تو ای مطرح ترین یارم

               به نام نامی مادر ، همیشه دوستت دارم ...

تولدم مبارک ...

      

   امروز تولدمه ... به قول نازنین جون ۶۲ ساله میشم!!! مامان میگه:

   ۲۶ سال پیش من توی همچین روزی نزدیکیای ساعت ۸ شب توی

   بیمارستان رازی اهواز به دنیا اومدم. جایی که الان نزدیک رودخونه

   کارون هستش. مامان میگه: اینقدر خوشگل و سفید و تپل بودم که

   بابا از خوشحالی واسه ی همه ی کادر بیمارستان،شیرینی و میوه و

   بستنی خرید. واسه ی خانوم دکتر امامی پزشک معالج مامان هم، یه

   دسته گل و یه کادوی گرون قیمت تهیه کرد. شاید تحفه بودم ! خدا

   بهتر میدونه... لازم میدونم از همینجا از همه ی زحمات پدر مهربون و

   مادر دلسوزم که واسه ی رشد و تربیت و تحصیل من، از دل و جون

   مایه گذاشتن، تشکر و قدردانی کنم. عزیزای من ... اینو بدونین که این

   قلب کوچیکم تا لحظه ی مرگم واسه ی شما می تپه. دست و صورت

   گل تون رو می بوسم ... الهی قربون تون برم و دوست تون دارم ...

بذار ...

       بذار خیال کنم هنوز ... ترانه هامو می شنوی

       هنوز هوامو داری و ... هنوز صدامو می شنوی

       بذار خیال کنم هنوز ... یه لحظه از نیازتم

       اگه فقط بخواهی من ... هنوز ترانه سازتم

       بذار خیال کنم هنوز ... پر از تب و تاب منی

       روزا به فکر دیدنم ... شبها پر از خواب منی

       بذار خیال کنم منم ... اونکه دلت تنگه براش

       اونی که وقتی تنهایی ... پر میشی از خاطره هاش

       اونکه هنوز دوسش داری ... اونکه هنوز هم نفسه

       بذار خیال کنم منم ... اونی که بودنش بسه

       دوباره فال حافظ و ... دوباره تو فال منی

       بذار خیال کنم بذار ... اگر چه بی خیالمی

                                                                                                                                     پانوشت : الف. خ. الف

دلم واست تنگ شده ...

 

 

   ایام فاطمیه است و بازم دلتنگی های من ... دلتنگم واسه ی اونی که

   باید می بود ولی نیست. یعنی دیگه هرگز نیست! دیگه کسی صدای

   قدمهاش، حرفاش، نفس هاش و حتی وجودش رو حس نمی کنه!

   مهراوه ی مهربونم! تنها یاور و غمخوار من! عزیزدلم! دلم خیلی تنگه...

   یادمه توی ایام فاطمیه و یا هر مجلسی که واسه ی ائمه اطهار ع برپا

   بود و ما هم شرکت داشتیم، صوت دلنشینش، همه رو مات و مبهوت

   میکرد! همه دوست داشتند که ختم جلسه با صدای اون باشه! علیرغم

   ظاهر آرومش، دلش دریایی از مهر و صفا بود. عاشق مجالس ائمه بود.

   گاهی وقتی توی مجلس می خوند به شوخی بهش میگفتم: دستمزد

   یادت نره سیده خانوم! ولی اون فقط لبخند می زد.

   یه بار بهم گفت: میدونی گلومو نذر امام حسن مجتبی ع کردم؟ منم به

   شوخی گفتم: تو که دستات نذر اباالفضل ع، پاهات نذر امام حسین ع و

   لابد صورتت هم نذر حضرت زهرا س است !!! که یه دفعه با یه بغض

   عجیبی جواب داد: تموم وجودم نذر علی بن ابیطالب بشه انشا ا... !!!

   عاشق امام علی ع بود. عاشق نذری دادن و کمک به ایتام و فقرا بود.

   اینطوری بود که بعد فوت ناگهانیش، تموم اعضای بدنش، عین گوشت

   قربونی، به مردم فقیر و نیازمند اهدا شد...

   مهراوه ی عزیزم ... اعتراف می کنم که هنوز نتونستم بشناسمت! هنوز

   نتونستم مرگت رو باور کنم !هنوز نمی تونم دوری تورو تحمل کنم!

   می دونم الان داری از عرش نیگام میکنی، پس برام دعا کن. چون خیلی

   خیلی دلم واست تنگ شده و دیگه... نمی تونم ...باور کن که نمی تونم!

امتحان ... بازم امتحان

   زندگی همه ش امتحانه ... انگار یه جورایی همش داری توی امتحان

    شرکت میکنی! و این امتحانات تمومی ندارن!!!

   روز پنجشنبه ، صبح و عصر آزمون داشتم. آزمون دکتری. صبح آزمون

   عمومی و عصر آزمون تخصصی... دو سه ماهی بود که واسه ی این

   امتحان حسابی درس خونده بودم و البته مدیون الطاف آقا جونم ام.

   هنوز پایان نامه ارشد رو تموم نکرده بودم که آقا جون به زور منو توی

   آزمون دکتری ثبت نام کرد و تشویقم کرد تا ادامه تحصیل بدم. و من به

   خاطر ارباب یونتاوال! پدر عالیقدر اینجانبه هم که شده بایستی شرکت

   میکردم.هرچند فکر نمیکنم قبول بشم ولی هر چی خدا بخواد همونه...

   بعد جلسه امتحان توی مسیر خونه، زیر پل گوهردشت چندتا نون سنتی

   خریدم . دور میدون مادر که پشت ترافیک بودم، یه خانوم نسبتا" مسنی

   که گلفروش بود با پشت دستش به شیشه ماشینم زد. شیشه رو که

   پایین اووردم گفت: بخاطر دل مامانت بخر!!! با اینکه شب قبل کلی با

   مامان صحبت کرده بودم و کلی هم سفارش کرده بود که حمد و سوره

   بخونم ، آیت الکرسی یادم نره، دعای امام زمان عج رو فراموش نکنم،

   نمیدونم چرا یه دفعه دلم تنگ شد!!!و یه دسته گل نرگس ازش خریدم.

   خونه که رسیدم، گلها رو توی گلدون پر آب روی میز ناهارخوری گذاشتم

   و روی مبل نشستم و رفتم توی افکار خودم که چقدر امتحانات دیگه

   توی راه زندگیم دارم ... خدا کنه بتونم سربلند بیرون بیام ... 

منم کنار تو

       این شعر رو خیلی دوست دارم ... نمیدونم چرا ؟   شاید بخاطر اینه که شاعرش اهل

      خوزستان و هم استانی منه!  براتون می نویسم ... امیدوارم شما هم خوشتون بیاد ...

        منم کنار تو وقتی که بی منی حتی

        طلوع می کنی از من به روشنی حتی

        خوشم بهانه و موضوع بحث تو باشم

        گذشته ام ز محبت ، به دشمنی حتی

        چنان پرم ز هوای تو که ندارد جای

         زمین بیفتد از اندیشه سوزنی حتی

        تو را برای شنیدن منم سراپا گوش

        در آن دقیقه که حرفی نمی زنی حتی

        تو عطر و بوی غزلهای منزوی هستی

        شکفته ای به سخنهای بهمنی حتی

        برای حمل دلم شرط احتیاطی نیست

        گذشته ام دگر از این شکستنی حتی

                                                    شاعر: آقای محسن دادرس پور                      

عید همگی مبارک

                           

 دوستان مهربونم عید نزدیک شده و بوی عطر گلهای بهاری همه جا پیچیده

 از اونجا که به اتفاق خونواده عازم سفرهای استانی، داخلی و خارجی!!! از

 تهران بگیر تا لرستان، خوزستان، اصفهان، فارس، سیستان، پاکستان، هند،

 مالزی، سنگاپور، کوالالامپور، چین، ژاپن، هندوچین، و سایر نقاط هستم !!!

 بر خودم لازم دونستم که : پیشاپیش، پس و پیش، پیش و پس، از چپ به

 راست، از راست به چپ، پایین به بالا، بالا به پایین، طولا"، عرضا"، ارتفاعا"

 همه تون رو ببوسم و فرا رسیدن عید نوروز رو بهتون تبریک بگم ...

 امیدوارم سال جدید سال خوب و خوشی  واسه ی شما باشه و امسال به 

 همه ی آرزوهای شرعی و قانونی، احساسی و قلبی تون برسین ... 

 فعلا" تا سیزده بدر، چهارده بدر، پونزده بدر، شونزده بدر،هفده بدر، شایدم 

 فروردین بدر همه ی شما عزیزای گلم رو به خدا می سپارم ...

                    پانوشت : الهی ... چاق بی ریخت بشه!!! هر کی بیاد و نظر نذاره

                                                     

چهارشنبه سوری

  

  دلم لک زده واسه ی یه چهارشنبه سوری خوب و باحال...البته نه از نوع

  خطرناکش !!! یاد دوره ی بچگی به خیر... وقتی بابا منو از روی آتیش

  می پروند و می گفت: دخترم بگو : زردی من از تو، سرخی تو از من ...

  مامان بزرگ واسه ی ما آجیل درست میکرد که پرش بود تخم کدو، خربزه

  تخم هندونه، پسته و فندق، بادوم و کشمش، گندم و شاهدونه ...

  مامان بزرگ میگفت: آجیل بخورین تا مهربون بشین ،حسود و بخیل نشین.

  دخترای دم بخت همسایه پشت دیوار فال گوش می ایستادن تا حرفای

  آدمایی رو که از تو کوچه رد میشدن رو بشنون و واسه ی بخت گشایی

  تفسیر کنن !!! گاهی با دختر عموها و پسرعموها و بچه های همسایه

  همگی صورت هامونو می بستیم و چادر می پوشیدیم تا مارو نشناسن

  می رفتیم قاشق زنی و چقدر می خندیدیم ... آخه مامان بزرگ میگفت:

  هر که بره قاشق زنی ، سپید بخت میشه !!!

  ولی خوب، همیشه زود مارو میشناختن و می گفتن:از دست سادات!

  و تا می تونستیم شیرینی و شکلات می خوردیم و سر به سر هم

  میذاشتیم ... چقدر مامان بزرگ رو اذیت میکردیم ... تا پول زیادی به ما

  نمیداد خوشحال نمیشد ...

  و خلاصه ... چقدر زوووووووووووود دیر میشه ... انگار همین دیروز بود ...

تقدیم به تو مهربونم

    

                    شونه هام وقف سرت ... وقف تموم گریه هات

                    چشم من وقف نگات ... وقف تموم خنده هات

                    گوش من وقف صدات ... وقف تموم قصه هات

                    دل من وقف وفات ... وقف تموم غصه هات

                    عمر من هدیه به تو ... وقف تموم لحظه هات

                                              ( فقط خدا میدونه که چقدر دوستت دارم )

روز عشق مبارک ...

                            

                    به دریا بزن ، قایقت می شوم

                               تو با من بمان ، لایقت می شوم

                        من عاشق شدن را بلد نیستم

                            تو عاشق بشو ، عاشقت می شوم

ولنتاین مبارک ...

  امروز روز ۲۵ بهمن مصادف با ۱۴ فوریه روز ولنتاین و به عبارتی روز عشق

  هستش... روزی که رسم شده به اونی که خیلی خیلی دوستش دارین

  یه هدیه ی خوب بدین ...و توی تاریخ ما ایرانیها روز ۲۹ بهمن که روز

  اسپندمذگان نام داره، روز عشق و عشاقه... و منم که تعصب ایرانی رو

  دارم تصمیم دارم اونروز رو به همه تبریک بگم ... ولی دلم نیومد یه پست 

  واسه ی این روز نذارم. پس اومدم  که هم تبریکی به همه ی عاشقای

  دنیا گفته باشم و هم یه مطلبی رو که خودم خیلی دوستش دارم واسه

  شما بنویسم ...

       پس آهاااااااای عاشقاااااااای دنیا روز تون مبارک 

  و اینم هدیه ی کوچک من ... تقدیم به حضور تون ...

          زندگی با همه ی وسعت خویش

          مسلک ساکت غم خوردن نیست

          حاصلش تن به قضا دادن و پژمردن نیست

          اضطراب و هوس و دیدن و نادیدن نیست

          زندگی خوردن و خوابیدن نیست

          زندگی جنبش و جاری شدن است

          زندگی کوشش و راهی شدن است

          از تماشاگه آغاز حیات تا به جایی که خدا میداند ...

        پانوشت: امروز تولد استاد مهربون جناب آقای ایوانکی مدیر وب "شاعر گمنام" هم هستش

       این روز رو به ایشون و خانواده محترمشون تبریک میگم ...

به یاد تو ام همیشه ...

                        

        عشق را تن پوش جانم می کنی

                                            چتری از گل سایه بانم می کنی

       ای صدای عشق در جان و تنم

                                              آن سکوت ساکت و تنها منم

      آتش عشق تو در جان من است

                                             عاشقی معنای ایمان من است

      کی به آرامی صدایم می کنی؟

                                               از غم دوری رهایم می کنی؟

      ای که در عشق و صداقت نو بری

                                          کی مرا با خود از اینجا می بری؟؟؟

تنهاترین سردار

  شهادت آقا حسن بن علی (ع) در راه است. برادر مهربونم احسان جون

  از وبلاگ" تنهاترین سردار" ازم خواسته که در این مورد مطلب بنویسم...

  و ثوابش رو به روح مهراوه عزیز تقدیم کنم ... هر چند میگم که:

            من چه گویم یک رگم هشیار نیست

                                       شرح آن یاری که او را یار نیست

  ولی چشم ... این پست رو به عشق این امام رئوف(ع) می نویسم...

   انشاا... که ره توشه ای برای آخرت من و مهراوه ی عزیز بشه ...   

     

          کسی قدم به حرم بی مدد نخواهد زد

                                         بدون واسطه دم از احد نخواهد زد

          گدای کوی حسن ام که آن امام رئوف

                                     به سینه ی کسی دست رد نخواهد زد...

زندگی چیست ؟؟؟

    

  هیچوقت به خودتون و آدمای دور و برتون فکر کردین؟ انگار یه جورایی

  همه داریم می دویم !!! همش بدو بدو ... انگار کارای ما تمومی ندارن.

  بدو دیپلم بگیر. بدو برو دانشگاه ، لیسانس رو که گرفتی بدو برو دنبال

  کار. گاهی میگی وای که خیلی تنهام، حالا بدو دنبال همسریابی و

  ازدواج و ... بازم قانع نمی شی. حالا بدو دنبال پول و خونه و ماشین و

  ... و یا بدو دنبال ادامه تحصیل و فوق لیسانس و دکترا و ...

  حالا وقتی همه رو بدست آوردی، بازم یه جورایی از دنیا طلب کاری!!!

  با خودت میگی: چرا فلانی فلان چیزا رو داره و من ندارم ! یعنی هنوز

  به خیلی از آرزوهات نرسیدی! بازم می دوی ... خلاصه هی بدو و هی

  بدو ... آخه... آدم... تو خسته نمی شی؟؟؟

  آیا واقعا" این کارها، زندگی اند؟؟؟!

  نمی دونم شایدم من اشتباه می کنم... من می گم: شاید این چیزا

  کانالهایی واسه ی گذروندن زندگی باشن ... ولی به نظرم اینا زندگی

  نیست ... زندگی یه راهه ... یه جاده است ... و ما هم فقط رهگذریم.

  حالا که به اختیار خودمون به دنیا نیومدیم که به اختیار خودمون هم بریم ،

  بهتره درست راه بریم... بهتره از آفریده های خدا که دست ما امانت اند

  درست استفاده کنیم و خدای مهربون رو از خودمون راضی نگه داریم... 

سلامی دوباره

    سلام ... سلامی دوباره به همه ی دوستان خوب و مهربونم ...

    راستی میدونین فرشته ها وجود دارن؟ اما بعضی وقتها چون بال

    ندارن ما بهشون می گیم : " دوست "

     شعر زیر ... تقدیم به فرشته های بی بالم

                     که به داشتن شون می بالم ...

                             تا آبی عشق پر گشودن زیباست

                             هر لحظه تو را به جان سرودن زیباست

                             منظورم از این ترانه می دانی چیست؟

                             یعنی که همیشه با تو بودن زیباست